De afscheidsspeech van premier Dick Schoof ontging mij totaal, maar dat is ook niet zo gek want ja, hij heeft ook niet die prominente rol gehad die je verwacht van een premier. Ik ben oprecht blij voor hem dat het achter de rug is en dat hij zich weer kan toeleggen op het hardlopen wat hij zo graag doet. Mijn zegen heeft hij want man, man, wat had ik een medelijden met hem. Aan de andere kant heb ik nooit de mensen om hem heen begrepen. Dat ze hem niet gewaarschuwd hadden:
‘Doe het niet!’
Hij was niet de eerste of de tweede keus en daardoor eigenlijk het vijfde wiel aan de wagen. Het voelde als het laatste gekozen worden tijdens het poten voor het potje voetbal met de kinderen uit de buurt. Terwijl hij toch al jaren en jaren als rijksambtenaar zijn sporen wél had verdiend.
Maar dat was voornamelijk achter de schermen.
En daar is niks mis mee, deze mensen zijn superbelangrijk voor het ondersteunen van die mensen die wel op hun plaats zijn op de voorgrond. Pieter Omtzigt was ook zo’n persoon die je niet in de schijnwerpers moest zetten, maar juist in de schaduw, de schaduw waar hij rustig zijn werk kon doen. Ik denk dat daarom destijds de woorden ‘functie elders’ achter zijn naam stonden. Maar hij werd door mensen om hem heen op een voetstuk geplaatst waar hij zich duidelijk niet prettig voelde en diepongelukkig werd.
Gelukkig zag hij dat zelf ook in en trok hij zich terug.
Allemaal gedoe waar niemand op zit te wachten. En het leidt tot nog meer versplintering zoals we de laatste weken ook weer zagen in de politieke arena. Zie hier de ondergang van NSC, de BBB en het afbrokkelen van de PVV. Normaal valt een kabinet één keer, dit kabinet flikkerde stuiterend van het bordes.
Met een lachende VVD die er met de buit vandoor ging.
Terwijl zij eigenlijk pas op de plaats hoorden te maken, zij waren óók onderdeel van de chaos die het vorige kabinet creëerde. Helaas denken ze gewoon door te gaan op de ingeslagen weg en dat zien we ook weer nu de volgende verkiezingen voor de deur staan. Her en der staan de eerste borden met beloftes alweer langs de weg. Zo reed ik laatst door Scheemda en zag daar een bord staan, waarschijnlijk met een zeer wervende tekst want er moeten natuurlijk weer zieltjes gewonnen worden. Maar ik zat in de auto en moest daardoor opletten dat ik niet het Winschoterdiep in reed waardoor ik de boodschap niet meekreeg. Ik zag wel in de vluchtigheid dat het leek of er iemand met een graffiti spuitbus erop losgegaan was. Later die week fietste ik richting het Zuiderveen en waarachtig, daar zag ik weer zo’n bord en nu kon ik het wel lezen. Maar het bord was niet met graffiti bewerkt, nee, het was een bewuste actie van het campagneteam: er stond namelijk Fatbikes, maar dat was doorgestreept en daaronder het VVD-logo. Het kwartje viel nadat ik er voorbij gefietst was:
Wil je af van de fatbikes, stem dan op de VVD!
Ik viel haast van mijn fiets af van het lachen. Want zij noemen zich de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie en nu willen ze dus de vrijheid van het fietsen verbieden? Logisch dat bij mij daarna de verontwaardiging bij mij achterop kwam zitten want wat moest dit nu in godsnaam voorstellen? Gaat de VVD bepalen welke fietsen wij gebruiken? Heeft deze partij niet geleerd van de vorige politieke wanorde in Den Haag, dat we niet mee moeten gaan in het riool van de onderbuik, maar juist ons moeten richten op de echte problemen in het land en binnen de gemeentelijke grenzen?
Moeten we ons nu druk maken over een paar fatbikes die door de winkelstraten scheuren? Dan ben ik bang dat we straks ook scootmobielen moeten verbieden want daar zitten ook wel een paar Max Verstappen coureurs tussen. En oh ja, VVD’ers houden toch ook van hard rijden met hun bolides die net zoveel kosten als een jaarinkomen van een gemiddelde arbeider? Gaan we die dan ook verbieden, inclusief dat handige tooltje Flitsmeister? Of moeten we al die golfbanen teruggeven aan het volk zodat er weer ruimte is om huizen te bouwen.
Lijkt mij een prima idee, ondanks dat het mij ook een leuke bezigheid lijkt!
Volgens mij was het juist de bedoeling dat de politiek ging kappen met het populisme! Maak je druk om de echte problemen in plaats van het verbieden van een best wel kekke fiets. Ik kan mij heel goed voorstellen dat de jongeren die dingen aantrekkelijk vinden, ik ben immers ook jong geweest. Toen wilden wij ook een stoere fiets en maakten we een bierviltje of stukje karton vast aan de spaken met knijpers, waardoor men je al van verre hoorde aankomen. En eenmaal 16 jaar kwam de brommer om de hoek kijken en scheurden we ook door het centrum of gingen daar lekker chillen en hangen met leeftijdgenoten. Hoe leuk was dat! Nu zie je ook steeds meer ouderen op die fatbikes en ja, het is géén gezicht, maar ik snap ze wel. De banden zijn lekker dik, je zit heel laag bij de grond en twee keer trappen en je bent bij de winkel of op je werk.
Best handig.
Dat brengt mij bij een ander bericht dat ik las. Ook weer van een politieke partij uit de gemeente, want ja, het is verkiezingstijd. Dit betrof de lokale politieke partij van onze gemeente, namelijk Gemeentebelangen Oldambt. Zij maken zich heel erg zorgen over het, volgens hun, tekort aan parkeerplaatsen in Winschoten. Dat tekort is ontstaan nadat dezelfde gemeente (!) besloten had om een nieuw gemeentehuis te bouwen en nu de bouw (eindelijk) begonnen is vervielen daardoor rond de 250 parkeerplekken.
Paniek!
Want hoe komen we nu bij de winkels? Niet met de auto dus, want die kun je volgens deze politieke partij niet meer kwijt. Dan blijft lopen of op de fiets de beste optie voor wie hier in Winschoten wonen. Dat brengt mij op een idee, het is gewoon een kwestie van even omdenken, even anticiperen op de ontstane situatie. En de kosten voeren we gewoon op bij uit de klauwen gelopen kosten van het nieuwe te bouwen gemeentehuis, een miljoentje meer of minder maakt ook niet meer uit:
Geef iedereen een fatbike!
