Voor Twentse Gerry Visser voelt de RUN ieder jaar als thuiskomen
Winschoten – Niemand liep zo vaak de vijftig kilometer tijdens de RUN als Gerry Visser. Maar liefst zestien keer stond ze aan de start en daar hoopt ze komende zaterdag nog een zeventiende keer aan toe te voegen. Het is in totaal zelfs de twintigste deelname aan de RUN voor de inwoonster van het Twentse Borne, want ze liep ook drie keer de honderd kilometer.
Sinds haar eerste deelname in 2004 bouwde Visser een band op met de RUN. De sfeer en het parcours zorgen ervoor dat Visser ieder jaar weer uitkijkt naar de tweede zaterdag in september. “Het is gewoon zo’n leuke, gezellige wedstrijd. Het publiek is zo enthousiast en het is leuk dat het tien rondjes zijn. Je komt dan iedere keer langs dezelfde mensen en die zwaaien en moedigen je aan. Je krijgt zoveel energie van het publiek.”
Gedragen door publiek
Dankzij het publiek voelt het voor Visser zelfs alsof het lopen een stuk makkelijker gaat. “Je hebt die aanmoedigingen wel nodig, want het is zwaar, zeker aan het einde. Maar je wordt echt gedragen door de mensen langs de kant, dat is zo belangrijk. Het gekke is ook dat het korter voelt dan een marathon, terwijl het toch echt acht kilometer langer is.”
Steeds weer hetzelfde rondje lopen, vinden sommigen misschien saai, maar voor Visser is het juist een van de redenen waarom ze altijd weer naar Winschoten terugkeert. “Je weet dan precies waar je bent. Oh, daar zijn die mensen met die barbecue of daar is dat leuke kindje dat iedereen aanmoedigt. Dan gaat het toch wat makkelijker en dan ben je ook aan het aftellen. Nu ben ik langs deze mensen gelopen, dus dan ben ik er bijna.”
En bovendien is het ook nog bijna altijd goed weer, weet Visser. “Ik kan weinig edities herinneren dat het regende, het is meestal prima weer. In 2023 was het bloedheet, maar ik was zo blij dat het toen toch doorging. Sommige mensen vonden dat het afgelast moest worden, maar juist ultralopers weten hoe ze zich op dit soort omstandigheden moeten voorbereiden.”
Spijt van overslaan RUN
Sinds 2004 stond Visser slechts drie keer niet aan de start in Winschoten. In 2010 koos ze voor een andere wedstrijd, maar daar had de Twentse al snel spijt van. “Ik wilde weer eens wat anders, dus ik deed mee aan de Singelloop in Enschede. Maar dat was slecht georganiseerd en ik miste de sfeer van de RUN. Ik had zo’n spijt dat ik niet voor de RUN had gekozen. In 2011 was ik er daarom weer bij.”
Visser liep ook al meer dan 300 marathons, waaronder die in Berlijn. Toch heeft de RUN een speciaal plekje in hart. Zaterdag hoopt ze de vijftig kilometer weer te voltooien. Visser mikt op een tijd rond de vijf uur. “Ik verheug me erop. Het voelt een beetje als thuiskomen, het is zo vertrouwd. En toch is het iedere keer weer anders. Als het aan mij ligt, kom ik hier nog vaak terug.’
