Column: Het tij lijkt zich te keren
Achter ons liggen best wel bijzondere weken, bijzonder in de zin dat ik toch weer wat vertrouwen krijg in het denkvermogen van de mensheid. Zo zagen we, na een studentenprotest dat maar liefst twee jaar geduurd heeft, de val van president Vucic in Serviรซ, populist en vriend van Rusland.
Deze komt nu ook in het rijtje van Viktor Orbรกn en Flรกvio Bolsanaro te staan.
Het hield niet op. De Amerikanen mochten ook naar de stembus. Velen met het schaamrood op de kaken na alle commotie die hun president in de wereld teweeggebracht heeft, maar vol vertrouwen dat ze die schaamte af zouden gooien door het beleid massaal af te keuren. Ze trokken een Blauwe Lijn, vergelijkbaar met de Rode Lijn die vandaag in Amsterdam getrokken zal worden. Dat behoeft, na alle idiote berichten die we de afgelopen jaren meekregen uit dit land, geen uitleg denk ik. Het bewees wel dat zij het land zijn ‘Der Onbegrensde Mogelijkheden’.
Als je dacht dat het gekker kon dan kon het ook gekker.
Eerder zagen we dat er na de verkiezingen in Israรซl ook een lijn getrokken werd, een lijn die aantoonde dat men verandering wilde en dat het zo niet door kan gaan. Je moet wel heel positief in het leven staan om hier enigszins hoop uit te halen want Benjamin Netanyahu regeert met ijzeren vuist en laat zich niet zomaar uit het veld slaan. Wellicht zal hij een toontje lager gaan zingen nu zijn maatje Trump een nederlaag heeft geleden.
Hoop doet leven.
Door al deze best wel positieve berichten kreeg de wereld even een positieve boost. Een boost waar heel veel mensen op zaten te wachten en daarmee weer een beetje vertrouwen kregen in de bestuurders van hun land. Zo werd bijvoorbeeld na de midterms de bouw van de Arc de Trump (voorlopig) stopgezet, de beurzen sloten positief af en de brandstofprijzen zakten weer een beetje.
Voor zolang het duurt, want als je denkt dat het gekker kan, kan het gekker.
En gek is absoluut niet het juiste woord, als je ziet wat voor verschrikkelijke ellende deze heren allemaal in de wereld teweeg hebben gebracht. Zij laten sporen van dood en verderf na door alle oorlogshandelingen die ze laten uitvoeren en, nog erger, hoe ze mensen ontmenselijken. Wij burgers krijgen al deze ongekende ellende tot ons via de media en als je ook maar een beetje empathisch vermogen in je donder hebt, zouden we uit machteloosheid niet meer kunnen slapen. Het enige wat we kunnen doen is ons uit te blijven spreken tegen dit soort regimes, regimes die onze democratieรซn ondermijnen. Dat doen ze niet voor het algemeen belang maar voor hun eigen belang: het narcisme regeert. Daarom is het van levensbelang om onze democratische waarden te blijven verdedigen, zodat we door verkiezingen dit soort types van hun troon kunnen stoten.
Het tij moet keren!
Naast de positieve verschuivingen van hierboven werd ik van de week ook even gelukkig van het feit dat de temperaturen buiten eindelijk daalden naar de normale waarden die bij de maand november horen. Want toen ik โs morgens naar mijn werk wilde, moest ik de ramen ijsvrij maken. En in Winterswijk kregen ze het voor elkaar om als eerste in Nederland een ijsbaan in elkaar te flansen. Kennelijk rekent niemand meer op ijs want volgens mij had niet een talkshow Erben Wennemars of de voorzitter van de Elfstedentocht uitgenodigd. Door al die weersveranderingen raken we van de leg en kennen we straks de vier jaargetijden alleen nog maar van Vivaldi.
Het kan dooien, maar zou het ooit nog wel gaan vriezen?
Maar nu breek ik een beetje het goede nieuws van de afgelopen weken af en dat was juist niet de bedoeling. Want er kwamen nog meer berichten tot ons burgers, moed zouden moeten geven. Minder groot dan voorgaande, maar positief genoeg om er vrolijk van te worden. Zo hoorde ik gisteren dat de 44-jarige massadonor Geile Simon, stopt met het doneren van zijn zaad. En zijn ingevroren zaadcellen zullen worden vernietigd. Ook heeft hij beloofd geen opgewonden berichtjes meer te sturen.
Een hele opluchting voor het nageslacht.
Maar hoogtepunt dat we deze week mochten meemaken was toch wel het moment dat Annechien weer verscheen in het Acht Uur Journaal. Na twee jaar afwezigheid vanwege privรฉomstandigheden stond ze daar weer, met een iets andere look, maar toch overduidelijk onze eigen koningin van het grote mensen journaal. Ik moest direct weer denken aan de schoenmaker hier uit Winschoten die me enkele jaren geleden een tip gaf naar aanleiding van mijn hielspoor klachten.
Die tip luidde als volgt:
โJe zet om iets voor acht uur een teiltje met ijskoud water voor je op de grond en je doet je sokken uit. Dan zet je om acht uur de televisie aan met Annechien en stop je om de vijf minuten je voeten in het ijskoude water, totdat Annechien je een goedenavond wenst. Dit hou je een maand vol en daarna zou je van je klachten af moeten zijn. Mocht dat niet zo zijn dan plak je er nog een paar weken aan.โ
Het werkte!
Maar misschien is wel het allermooiste dat nog steeds niemand de reden weet van Annechienโs afwezigheid. Dat al die roddel- en juice rubriekjes op televisie en in andere media in het duister zijn blijven tasten en daardoor ons ook onwetend houden. Hoe heerlijk is dat, in een wereld dat iedereen alles maar van elkaar moet weten, gewenst of ongewenst. Hier waren geen incontinentie middelen voor nodig.
En dat biedt ook weer perspectief voor de toekomst.
Maar soms is het willen weten groter dan welke privacy dan ook. Want er blijven zaken op deze wereld die te belangrijk zijn om de mensheid hierover niet te informeren. De kwestie waar ik en velen onder ons het nu over wil hebben, is uitermate gevoelig, daar ben ik mij terdege van bewust. Het is een kwestie die half september ontstaan is en met het verstrijken van de tijd alleen maar belangrijker geworden is. Ik weet het, we moeten deze onwetendheid lijdzaam ondergaan, maar ik stel de vraag toch omdat de urgentie te hoog is:
Is er nog wel een Sinterklaas?!
