“Ik heb veel van crises geleerd” gastvrouw en onderneemster Renee Boonman over waarden, onzekerheid en moed
Midwolda– “Na regen komt altijd weer zonneschijn, maar je moet eerst durven doorzetten,” Renee Boonman, gastvrouw en onderneemster, vertelt in Bert op de Kovvie over haar weg van boerenmeisje in het Oldambt naar gastvrouw en ondernemer op vertrouwde grond. Ze koos voor een droom dichtbij huis, maar dat werd al snel zwaar op de proef gesteld door de corona- en de energiecrisis. Ze spreekt over onzekerheid en verantwoordelijkheid maar ook over trouw blijven aan jezelf en aan de mensen om je heen. “Je kan er zelf niks aan veranderen, maar je kunt er wel van leren.”
De waarde van kleine momenten
Renee Boonman groeit op naast de boerderij van Hermans Dijkstra, zonder te vermoeden dat haar leven zich daar later opnieuw zou ontvouwen. Het boerenleven was vertrouwd: hard werken, niet zeuren, maar doen. Dat ze later zelf ondernemer zou worden, heeft ze nog niet scherp voor ogen. Eén ding staat echter vast: ze leert al jong de waarde van kleine momenten. Eén keer per jaar is een groot feest na de oogst – een moment om even stil te staan, te genieten van wat je samen hebt bereikt en de oogst te vieren. “Daar kon ik echt het hele jaar naar uitkijken,” vertelt ze. Deze ervaring zou haar later inspireren om zelf een plek te creëren waar mensen zich gezien en welkom voelen.
Terug naar het begin
Na de Hogere Hotelschool in Leeuwarden volgen jaren van ervaring opdoen in de horeca. Leren hoe gastvrijheid werkt, maar vooral hoe mensen zich willen voelen. Ze maakte het haar eigen, door verschillende plekken heen. Tot iets haar terug trekt naar het Oldambt. Niet groots of gepland, maar dichtbij huis, bijna letterlijk bij de buren. “Ik had natuurlijk wel de wens en droom om voor mijzelf te beginnen, maar dat kwam iets eerder dan gepland,” vertelt Renee. “Maar als zoiets in je geworteld wordt… Ik moest er lang over nadenken, maar ook niet te lang.”
Toen de kans kwam om te ondernemen op de plek waar ze was opgegroeid, wist ze dat dit zo’n moment was dat je niet kon laten lopen. “Als zoiets op je pad komt in je geboortedorp, dat komt niet elke dag voorbij.” zegt ze. Het was een sprong, maar wel één die klopte. Nu kon ze het gevoel van gezien en welkom zijn zelf creëren, niet alleen voor zichzelf, maar voor iedereen die bij haar over de drempel komt.
Ondernemen in onzekerheid
Ze begint met haar nieuwe avontuur in januari 2020. Twee maanden later gaat alles dicht; Corona. Wat volgt is een periode van hopen, aanpassen en weer loslaten. Even open, dan weer dicht. Bruiloften mogen soms wel en soms dan weer niet. “Nu kan ik er om lachen, maar toen was het meer huilen eigenlijk,” zegt Renee. “Zoveel vragen heb je dan. Hoelang gaat dit duren?” Het was ondernemen zonder zekerheid of houvast, met alle verantwoordelijkheid die erbij hoorde.
Net toen het weer leek te lopen, kwam de volgende klap. Energieprijzen die verviervoudigen. En dat in een monumentale boerderij; prachtig om te zien, maar lastig warm te houden. Enthousiasme moet hand in hand gaan met realisme. Dromen blijven, maar worden steeds kleiner en zorgvuldiger. “Vanaf maand twee zit je eigenlijk continu te rekenen,” vertelt ze. In die zin hoor je hoe ondernemen haar gevormd heeft. Minder naïef misschien, maar wel steviger. Want stoppen is voor haar geen optie.
Waar aandacht de ruimte vult
Wat overbleef, dwars door alles heen, is haar manier van kijken naar mensen. Oprechte aandacht, onthouden wie iemand is, wat diegene nodig heeft en zien wie er voor je staat. Ze voelt aan wat een gast beweegt, merkt de kleine dingen op en laat dat subtiel merken. “Ik kijk altijd: hoe wil ik zelf behandeld worden?” zegt ze. En daar, tussen oud hout, koude gangen en warme ontmoetingen, ligt haar kracht. Ondernemen is voor haar geen truc of strategie; het is trouw blijven. Trouw aan zichzelf, aan de plek die haar gevormd heeft en aan de mensen die langskomen. Soms voor een kop koffie en een praatje, soms voor het vieren van een mijlpaal of de belangrijkste dag van hun leven. Het is die aandacht, die kleine gebaren van zorg, tijd en aanwezigheid, die een ruimte verandert in iets dat echt voelt, iets dat blijft hangen bij alle mensen die over die drempel komen.
Bert op de Kovvie is een videopodcast-serie waarin Bert door het Groningerland reist op zoek naar het geloof in Groningen. Onder het genot van ’n bakkie Kovvie delen Grunnegers hun verhalen en inzichten.
