Actiegroepen voeren gezamenlijke actie voor erkenning regionale talen
Landelijk – Actiegroep Jonge Sassen en PLAT! Limburg hebben de afgelopen week op meerdere plaatsen stickers met regionale plaatsnamen op komborden aangebracht. Volgens de groepen zijn daarmee tientallen plaatsen in Groningen, Drenthe, Overijssel, Gelderland en Limburg voorzien van een naam in het Nedersaksisch of Limburgs.
De samenwerking is volgens Jonge Sassen bijzonder, omdat het de eerste gezamenlijke actie van twee regionale taalgebieden in Nederland is. Voor de actiegroep bestrijkt de actie bovendien voor het eerst vrijwel het hele Nederlandse Nedersaksische taalgebied. Op de stickers staan onder meer de namen Grunnen, Nijschaanze, Olschaanze en Kenoal.
Met de actie willen de groepen regionale talen zichtbaarder maken in het straatbeeld. Ook roepen ze gemeenten op om tweetalige plaatsnaamborden in te voeren en beleid voor regionale talen te maken. Daarnaast pleiten ze ervoor het Nedersaksisch en Limburgs onder Deel III van het Europees Handvest voor regionale talen of talen van minderheden te brengen.
Het Nedersaksisch valt momenteel onder Deel II van het Handvest. De actiegroepen vinden die erkenning te vrijblijvend en stellen dat Deel III de Rijksoverheid verplicht tot concretere maatregelen en structurele steun, onder meer voor het gebruik van de taal in het openbare leven en het onderwijs. Ze roepen de Nedersaksische provincies op zich, net als Limburg, in te zetten voor die hogere status.
Ter onderbouwing verwijzen de groepen naar recent openbaar gemaakte Woo-documenten over een eerdere poging om het Nedersaksisch een hogere erkenning te geven. Volgens hun lezing blijkt daaruit dat het Rijk die stap destijds actief heeft tegengewerkt, onder meer vanwege mogelijke wijzigingen in wet- en regelgeving, extra kosten en precedentwerking. De regio zou uiteindelijk hebben ingestemd met een convenant waarin stond dat een Deel III-erkenning niet langer zou worden nagestreefd.
Ook uit een recente evaluatie van het Convenant Nedersaksisch blijkt volgens de actiegroepen dat afspraken en toezeggingen van het Rijk niet zijn nagekomen. Zij zien daarin reden om opnieuw voor Deel III-erkenning te pleiten. Daarbij wijzen ze erop dat het Nedersaksisch die status in verschillende Duitse deelstaten al heeft.
De groepen stellen dat de hogere erkenning nodig is om de talen te beschermen en hun positie in het onderwijs en de openbare ruimte te versterken.
